By showing the reaction of the growing up girl for alcoholism of her father the director is reffering to more common and - maybe - more painful problem. That is the loneliness of the child, dealing with incomprehension in the family, in school. The author like experienced psychologist is showing the differences in concepts and valuation of the world by adults and children. For Ann's mother the heavy drinking of her husband is nothing more than inconvenient indisposition. However for the girl it is the unequivocal symptom of the incurable disease so something horrible, something she is even frightened of thinking. What is only shameful for the mother, the daughter is treating as indelible disgrace.
Akcja filmu toczy się w prowincjonalnej osadzie, gdzie każdy każdego zna i każdy o każdym wie wszystko. Ojciec trzynastoletniej Ani, podobnie jak większość miejscowych mężczyzn, lubi zaglądać do kieliszka. Nie jest jeszcze alkoholikiem, ale pijaństwa przydarzają mu się coraz częściej. Tak jak inni tatusiowie chętnie wysyła swoje dziecko po wyskokowe trunki. Nie dostrzega, że jego córka to istota wrażliwa i delikatna, skrycie marząca, by ojciec był dla niej autorytetem. On jednak nie zdaje sobie sprawy, że upokarzając siebie, upokarza także Anię. Co gorsza matka dziewczynki przechodzi nad wszystkim do porządku dziennego. Tylko Rysiek - starszy kolega ze szkoły wykazuje chęć zrozumienia koleżanki. Tylko on zna prawdziwą przyczynę jej pogarszających się wyników w nauce i sporcie. Wreszcie pewnego dnia wytrzymałość Ani się kończy. Dziewczynka znajduje zamroczonego ojca w rowie. W obawie, że ktoś go zobaczy w takim stanie, pomaga mu wstać i pospiesznie zamyka w pobliskiej komórce. Postanawia też, że nigdy więcej nie przyniesie mu alkoholu. "Nie będę cię kochać", podobnie jak wiele innych "dziecięcych" filmów Nasfetera, przeznaczony jest raczej dla rodziców niż młodocianej widowni. Reżyser ukazując reakcję dojrzewającej dziewczynki na alkoholizm ojca, dotyka problemu znacznie powszechniejszego i - być może - boleśniejszego. Jest nim samotność dziecka i niezrozumienie, z jakim spotyka się w rodzinie i w szkole. Twórca "Małych dramatów" z maestrią wytrawnego psychologa pokazuje różnice w pojmowaniu i wartościowaniu świata przez dorosłych i dzieci. Dla matki Ani pijaństwa męża to tylko uciążliwa przypadłość. Dla dziewczynki zaś to jednoznaczny objaw nieuleczalnej choroby, a więc czegoś strasznego, o czym boi się nawet pomyśleć. To, co dla matki jest tylko wstydem, córka traktuje jak niezmywalną hańbę. Jedną z największych zalet filmów Nasfetera jest świetne aktorstwo dziecięcych wykonawców. Podobnie jest w "Nie będę cię kochać". Znakomicie wypadła Grażyna Michalska jako Ania. Równie dobrze poradzili sobie z rolami Bogdan Izdebski (Rysiek), Krzysztof Sierocki (Adaś), Beata Nowicka (jego siostra) i Monika Szatyńska (Agata). Nie zawiedli i dorośli aktorzy, choć krytyka szczególnie wyróżniła Henrykę Dobosz (matka Ani) - z zawodu...
cast:
Grazyna Michalska
Date of Birth: March, 23 1960
The line between cinematic art and exploitation has rarely seemed finer and nervier than in the French film "Innocence." A parable about the lost paradise of girlhood, specifically those prepubescent years before a girl surrenders to the inevitable bumps and fluids, the film marks the directing debut of Lucile Hadzihalilovic, whose seemingly plotless story centers on an all-girls boarding school in a thickly treed forest of the sort usually inhabited by hungry wolves and little wayfarers in symbolic red hoods. Ms. Hadzihalilovic based her screenplay on a relatively obscure text by the German-born playwright Frank Wedekind called "Mine-Haha, or the Corporeal Education of Young Girls." The fealty of Ms. Hadzihalilovic's translation of the Wedekind text notwithstanding, the dubious vision of utopia put forth in this film finds the girls engaged in an almost militaristic pursuit of physical perfection without commensurate attention paid to their intellect. — Manohla Dargis, The New York Times
